۱۳۹۰ اردیبهشت ۳۱, شنبه

آزار...

حیوان آزاری، طبیعت‌آزاری، کودک‌آزاری، مردم‌آزاری، خود‌آزاری،... انسان ذاتن موجودی‍ست آزاررسان!
.
.
.
گاهی آدم دلش می‌خواهد از کسانی که به قولی، پاره تنش هستند و پاره تنشان است فاصله بگیرد. برود، ناپدید شود و برای خودش باشد و خودش و خودش...
یاد شعر سیمین دانشور افتادم که می‌گوید: "ز من هرآنکه او دور، چو دل به سینه نزدیک، به من هر‌آنکه نزدیک، از او جدا‌جدا من".
.
.
.
این یادداشت کوتاه تمام شد.
.
.
.
پ.ن:  اشک کفاره دارد! یقین دارم که چنین است...

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر